فریاد مرا بشنو اثر ماسیژ دریگاس ، لهستان : فیلم به شرح روایت ریشاد سیویک می پردازد که در سپتامبر 1968 در حین برگزاری جشنواره خرمن در ورزشگاه ورشو اقدام به خود سوزی کرد .دلیل این خودسوزی اعتراض به حکومت کمونیستی بوده که توسط فردی از مردم عادی جامعه روی می دهد برای بیدار کردن افراد جامعه تحت ظلم و ستم حکومت مرکزی .
۴۴۴ روز اثر محمد شیروانی : فیلمی که در آن کارگردان به بررسی اشغال سفارت آمریکا در ایران توسط دانشجویان پیرو خط امام می پردازد .
راه گوانتانامو اثر مایکل وینتر باتم ، انگلستان : ماجرای سه مسلمان بریتانیایی که مدت سه سال در خلیج گوانتانامو محبوس بودند و در نهایت بدون هیچ اتهامی آزاد شدند .
نوام چامسکی : دستگاه توافق سازی کارگردان مارک اچبر، پیتر وینتانیک ، کانادا : بررسی زندگی سیاسی و اندیشه های نوام چامسکی فیلسوف زبانشناس برجسته آمریکایی .
بند صفر کارگردان ولودزیمیر بوروویک ، لهستان : پنج گفتگوی کوتاه با پنج زن ، به نمایندگی از آنهایی که در رستوران ها ، هتل ها و ... کار می کنند .
مارادونا کارگردان امیر کوشتوریکا ، صربستان – مونتنگرو : گرامیداشت دوران خارق العاده چهره ورزشی محبوب دیگو آرماندو مارادونا.
نام تعدادی از فیلم هایی بودند که در جشنواره سینما حقیقت تهران به نمایش درآمد و موفق به تماشای آنها شدم ، دیدن هریک از این آثار تا مدتی زیاد ذهنم رو به خودشون مشغول می کرد و ساعاتی مثل خیلی های دیگه به فکر فرومی برد تا امروز که دیگه این جشن سینمایی مستند به اتمام رسیده و من همچنان در فکرم .
به هرحال یکی از وظایف سینما به خصوص سینمای مستند همینه که افراد رو در فکر کردن و به دست آوردن شناخت هرچه بیشتراز جهان پیرامون کمک بده . فقط این نکته که شاید بهتر باشه اسم این جشنواره به سینما واقعیت تغییر داده بشه ، شاید بهتر بشه اگر فکر کنیم حقیقت چیزی متفاوت از اینیست که در گوشه گوشه جهان رخ می دهد و ما با دوربین هایمان ضبط می کنیم . چه انسان های بیچاره ای هستیم اگر چیزی که می بینیم حقیقت داشته باشه! و این جهانیست که من نمی فهمم ، این حقیقت است یا واقعیت ؟
دومین روز جشنواره در حالی به پایان رسید که هر لحظه آرزو می کنم ای کاش تموم نشه !
بگذریم حاصل امروز تماشای فیلم هایی از کارگردانان لهستان ، گرجستان ، دانمارک ، ایالات متحده ، آرژانتین بود که ار همه جالبتر برای من البته کارگردان لهستانی ج. بلاووت بود که با کریستوف کیسلوفسکی کارگدان بزرگ لهستان همکاری داشته و به سینمای ایران بسیار علاقمند بود .
در گفتگوی کوتاهی که بعد از نمایش فیلم موفق شدم با او داشته باشم از وی در مورد توانایی و تاثیرگذاری سینمای ایران در جهان سوال پرسیدم و او ضمن تمجید از کارگردانان بزرگ ایران از فیلم " زمانی برای مستی اسبها " ساخته بهمن قبادی بعنوان یکی از آثار تاثیرگذار بر خودش در دهه ۹۰ یاد کرد .
شرح بیشتر در روزهای پیش رو ...
این هفته اکران خصوصی فیلم آواز گنجشک ها آخرین اثر مجید مجیدی برای هنرمندان در سینما آزادی خواهد بود دعا کنید من هم بتونم ببینم فعلا یه قول هایی رسیده ! به هرحال دیدن فیلم در حضور کارگردان اثر لطف دیگه ای داره تا در کنار مردم چیبس و پفکی و بچه های نق نقو و موبایل های بدآهنگ و عشق بازی های جوونهای صندلی پشت سر...
این فیلم همچنین بعنوان نماینده سینمای ایران در مراسم اسکار حضور پیدا خواهد کرد .
مدتیه به این نقل مکان فکر می کنم
چونکه چشمهای شما قراره نگاه کنه بگین بهم اینجا بمونم یا به این وب نقل مکان کنم با آدرس جدیدش سینما
چیزی به آغاز چهارمین دوره جشنواره پروین اعتصامی ( زنان فیلمساز ایران ) باقی نمونده
برای کسب اطلاعات بیشتر و شرکت در این جشنواره رجوع کنید به فراخوان روزنامه بانی فیلم
باز از علاقمندان خواهش می شود سریعتر اقدام فرمایند . سایت جشنواره
"خاطرات یک ۷۵ساله "کاری از محمدرضا اصلانی 
سه شنبه در موزه هنرهای دینی امام علی به نمایش در می آید
کارشناسان : هیوا مسیح نویسنده شاعر و منتقد سینما به همراه رضا درستکار منتقد و مستند ساز .
بازم خواهشمندم که تشریف بیارین . خوشحال می شیم

به استحضار می رساند افرادی که مایل به دیدن فیلم های برگزیده تاریخ سینمای ایران هستند می توانند با پرداخت حق عضویت هر دو هفته یکبار و با حضور کارشناسان به همراه جلسه نقد و بررسی به تماشای این فیلم ها در محل باغ موزه سینمای ایران بنشینند.
مدارك : يك قطعه عكس پشت نويسي شده به همراه فيش واريزي
زمان آغاز ثبت نام از 15/4/
10 صبح الي 12:30
محل موزه سينماي ايران
شماره تماس : ۲۲۷۱۷۰۵۰
آدرس : خ وليعصر – نرسيده به تجريش – باغ فردوس – موزه سينماي ايران
در پست آینده نام ۷ فیلم ابتدایی رو براتون فاش می کنم .